Learning Analytics versus Privacy: waar trek je de grens?

We zijn inmiddels twee weken op weg met mijn module in Canvas. En ook al is dat kort, toch krijg ik al een beeld van welke studenten goede en welke minder goede resultaten behalen. En dan komt de vraag: wat doe je daarmee wel en wat niet?

Canvas laat me zien welke instrumenten studenten al dan niet gebruiken om hun leerproces te ondersteunen. Het discussieforum gebruiken ze niet, maar de formatieve toetsen zijn duidelijk gewild. Het leuke is dat het gebruik van instrumenten in Canvas mij ook direct inzicht geeft in hoe ik mijn module volgend jaar verder kan verbeteren.

Rendementsdenken – een vies woord?
Het is voor veel docenten een bekende spagaat. Je wilt dat de rendementen bij je vak voldoende hoog zijn, maar tegelijkertijd wil je ook dat de leerdoelen behaald worden. Dus je wilt geen onnodige hindernissen opwerpen, maar ook geen cadeautjes weggeven. Er wordt hard geprobeerd de studenten die minder goede cijfers behalen toch erbij te trekken. Ook ik maak me daar schuldig aan. We steken veel energie in de studenten die niet zo goed meekomen en hebben misschien wel te weinig aandacht voor de goede student die daardoor wellicht minder gemotiveerd raakt …

Wat kan Canvas doen om te ondersteunen bij het stimuleren van studenten?
Je wilt zien hoe goed studenten het doen. Daarnaast is het interessant te zien hoe hun inzet is. Is er bijvoorbeeld een relatie tussen inzet en resultaten? Er zijn studenten die je zou willen stimuleren om harder aan de slag te gaan. Die zetten zich weinig in en halen lage cijfers. Maar er zijn er ook die met dezelfde inzet zeer goede scores halen: die kunnen extra uitdaging gebruiken. Bijvoorbeeld een mooi honours traject of moeilijkere oefeningen en/of stof. De studenten die wel hard werken, maar desondanks lage cijfers halen, zou je bijvoorbeeld kunnen ondersteunen met een online vragenuur.
Via Canvas kan ik per toets berichten sturen naar selecties van studenten. Bijvoorbeeld naar de groepen: ‘studenten met een cijfer lager dan een 6’ of ‘studenten die de opdracht niet hadden ingeleverd’, én naar ‘studenten met een prachtig cijfer’. Berichten op maat dus.

Big Brother
Die inzet, is die meetbaar? Ik kan in Canvas per student zien hoeveel pagina’s ze per dag bekeken hebben. En welke cijfers ze halen voor de formatieve quizzen en wanneer ze deze ingediend hebben. Terecht vragen mijn studenten wat ik met al die data doe. Hier doemt een privacyvraagstuk op. Ik vind het ook wel lastig. In hoeverre is het gerechtvaardigd om Big Brother-praktijken uit te voeren?

Mag een docent zich met inzet bemoeien?
Mag een docent zich met inzet bemoeien? Is dat niet een persoonlijke keuze van de student? Ik hou het bij het puur bekijken van de cijfers van de summatieve toetsen, plus  het maken van een analyse van pageviews, cijfers per vraag per quiz et cetera op cohortniveau. Dat is voor mij voldoende; daar trek ik de grens. Met de inzet van studenten bemoei ik me niet. Dat is hun eigen keuze. Ik bied wel zoveel mogelijk oefenmateriaal aan zodat ik zoveel mogelijk studenten kan helpen. Puur op basis van de cijfers probeer ik studenten die nog niet zo goed scoren, extra te motiveren, en complimenteer ik de studenten die goede resultaten laten zien. Ik ben wel benieuwd hoe studenten die meetbaarheid van inzet straks in Canvas gaan beoordelen. Food for thought!

Vol spanning volg ik mijn studenten in Canvas (Week 1)

We zijn van start! En het leuke is dat ik in Canvas kan zien wat mijn studenten doen en wat dat oplevert. Vol spanning wacht ik af en bijna dwangmatig monitor ik de statistieken …

Voorwaardelijke toegang
Mijn lesmateriaal heb ik per onderwerp gestructureerd en in Canvas geplaatst in zogenaamde modules. Elke module bestaat uit een verzameling tekstpagina’s, quizzen, kennisclipfilmpjes etc. Om met de eerste module te kunnen starten, moeten studenten eerst verplicht een vragenlijst over hun blended learning verwachtingen invullen. Als ze dat niet doen dan krijgen ze geen toegang tot de eerste module. Dat kun je in Canvas heel makkelijk instellen via ‘requirements’.

41% zegt hoorcolleges niet voor te bereiden
Vol spanning kijk ik naar de antwoorden. 41% zegt hoorcolleges niet voor te bereiden, slechts 33% geeft aan goed te kunnen plannen en zo’n 20% geeft aan eigenlijk een voorkeur voor enkel face-to-face onderwijs te hebben.’

‘Wat kan of moet ik met deze gegevens? En wat biedt Canvas mij hierin ter ondersteuning?

Ik kies voor actief benaderen
Het is even zoeken naar de juiste balans. Ga ik studenten elke week via Canvas een bericht sturen? Of laat ik het in week 1 even gaan? Ik heb ‘maar’ 8 weken en als ik in week 1 al van mijn plan afwijk, ‘mislukt’ wellicht de hele opzet. Ik kies ervoor mijn studenten actief te benaderen. Ik stuur ze een bericht dat ze in Canvas ontvangen met daarin nog even op een rijtje wat ik komende week van ze verwacht en wanneer het af moet. In ‘setting preferences’ kunnen ze zelf aangeven of de berichten die ik ze via Canvas stuur ook op hun UvA-mail willen ontvangen.

Direct na mijn bericht zie ik studenten online komen Direct na het versturen van mijnbericht zie ik studenten online komen. Dat stemt positief. De eerste formatieve toetsen worden ook gemaakt. Ai. Geen beste resultaten. Waren mijn teksten en kennisclips niet voldoende? Of hebben ze zich er makkelijk vanaf gemaakt? Weer die twijfel.

Studenten zijn toch voorbereid
Het eerste responsiecollege. Een klein juichmoment. Flink wat pageviews zie ik via de statistieken. Iedereen heeft de quizzen gemaakt. Oké, de een fanatieker dan de ander, maar toch. De studenten hebben zich voorbereid. Kortom: ook die 41% die zegt hoorcolleges niet voor te bereiden is toch overstag gegaan.

Relatie tussen tijd online en cijfer
Ik ben (voorzichtig) positief. De eerste summatieve toets is beter gemaakt dan vorig jaar. Ook is er een duidelijke relatie tussen de tijd die studenten online waren en hun cijfer. Via Canvas kun je selecteren dat je alleen die studenten een bericht stuurt die een onvoldoende hadden. Ik stuur ze een aanmoedingsmail en probeer zo juist hen te motiveren voor week 2. Ik hoop nu dat er een groepsproces op gang komt waarbij duidelijk wordt dat een goede voorbereiding echt loont. Ondertussen monitor ik de statistieken bijna dwangmatig. De start is gemaakt, de eerste hobbel genomen. Op naar week 2.

Van face-to-face naar blended – Kwestie van ‘even’ omzetten?

Het avontuur begint. Ik ga met een nieuwe digitale leeromgeving aan de slag om mijn onderwijs in de vorm van blended learning vorm te kunnen geven.

De knoop was doorgehakt. Ik zou de digitale leeromgeving Canvas gaan inzetten ter ondersteuning van mijn onderwijsmodule voortgezet programmeren en wiskunde. Die module, of eigenlijk ‘mijn’ deel daarin, was toe aan een opfrisbeurt, aan een meer eigentijds onderwijsconcept: Blended Learning!

De stof vraagt namelijk om veel oefening om tot een goed begrip te komen, meer dan we gaven. Maar wat mij persoonlijk vooral een doorn in het oog was: het hoorcollege was een samenvatting van het boek. Dat moest anders, beter, voor iedereen efficiënter!

Verrijkte zelfstudie online
We wilden dat studenten zich online zouden kunnen voorbereiden op de colleges en werkgroepen. Na enig vergelijkend onderzoek besloot ik dat Canvas de meest passende leeromgeving was voor onze verrijkte zelfstudieopzet.

Canvas leren wijst zich vanzelf
Het onderwijsmateriaal lag er al, dus het zou een klusje van “even omzetten” worden:  van face-to-face- naar blended onderwijs. Nou ja ‘even’? Canvas leren kostte nog de minste tijd. Een paar uurtjes heen en weer klikken en ik kon aan de slag. Al doende leert men. Het wijst zich eigenlijk vanzelf.  De teksten erin zetten zou rechttoe rechtaan zijn, dacht ik …. Voor de toetsen en dergelijke zou ik later wel kijken.

‘Canvas leren kostte nog de minste tijd.’

Geen ruimte voor interpretatie overlaten
Maar al snel merkte ik dat mijn teksten ook wel wat opfrissing konden gebruiken. En dat je wat je tijdens een college vertelt – het basisverhaal dat ik ooit had uitgewerkt – niet zomaar online kan zetten. Als een tekst online staat moet deze helemaal kloppen; geen ruimte voor interpretatie overlaten. En zo herschreef ik eigenlijk al het materiaal.

Van open naar meerkeuzevragen
Daarmee stond de basis en was het tijd voor de formatieve quizzen. ‘Even’ omzetten van open vragen (want oh daar houden we zo van) naar meerkeuzevragen. En zorgen voor een uitgebreide toelichting van de juiste antwoorden om zo studenten goed bij hun leerproces te begeleiden. Nou dan ook nog even wat kennisclips her en der omdat een algoritme uitleggen nou eenmaal beter werkt met animaties.

Was het de moeite waard?
En dan komt hét moment nabij: de start van de module, of eigenlijk, het openzetten van Canvas nog voor het eerste contactmoment. De studenten werden aan Canvas toegevoegd. Alles stond in de steigers. En dan slaat de angst toe. Zouden de studenten dit eigenlijk wel waarderen? Was het ‘even’ omzetten de moeite waard geweest? De logins verstuurd, de eerste student logt in. Fingers crossed. Nog een paar dagen tot het eerste responsiecollege. De eerste statistieken, die laten zien wat de studenten verwachten van blended learning, zijn hoopvol.

Maar nu gaan we het echt beleven!