Mijn oudste, inmiddels net vijf, is vorig jaar begonnen op de basisschool. Omdat het ‘reguliere’ klassikale onderwijs voor mij niet werkt(e) en je als ouder toch (soms onterecht) de neiging hebt je eigen voorkeuren op die van je kinderen te projecteren, kozen we voor de Montessorischool Bilthoven. Wat bracht het mij? Wellicht een gekke vraag om aan een ouder te stellen. Het bracht mij niet eens zozeer wat als ouder, maar wel als docent!
Ik breng en haal mijn kind (als papa of oma dat niet doen) naar school en heb het grote genoegen om een uurtje per week als ouder te mogen assisteren in de klas. Nu is mijn kleuter er een die van ‘latent verwerken’ houdt. Wij krijgen regelmatig flarden van zijn dag in de middag of avond (of nacht) verteld. Vorige week kwam hij thuis met de mededeling: ‘Juf zei dat ik bepaal of zij aardig is of boos’. De school maakt gebruik van het programma ‘the leader in me‘. Ik quote: “een pedagogische leerlijn die kinderen op een speelse manier 7 gewoonten aanleert gericht op persoonlijke groei en relaties met anderen.” Als ik kort aan de juf vraag of zij wellicht de uitspraak van mijn kleuter kan plaatsen, wordt snel duidelijk dat zij het over de gewoonte ‘wees proactief’ heeft gehad de vorige dag. Die 7 gewoonten zouden binnen een leerlijn academische vaardigheden voor ‘mijn’ studenten ook niet misstaan. Wees proactief, maak een plan, belangrijke zaken eerst etc. Open deuren wellicht, maar oh zo makkelijk om te ‘vergeten’ toe te passen.
Diezelfde kleuter kiest ook graag zijn eigen leerpad en observeert graag. Zo moppert hij sinds de start van zijn groep 2 avontuur dat ‘hij nu niemand heeft om bij af te kijken’ nu de oudere kinderen naar groep 3 (a.k.a. ‘de middenbouw’) zijn. Het Montessori-onderwijs (en ik ben geen onderwijskundige dus wellicht sla ik hier de plank wat mis), past naar mijn smaak het best binnen de (latere) stroming van (sociaal) constructivisme. Leren door te doen, door te observeren, met elkaar, vooral ook door fouten te maken waarbij een docent een meer verbindende en verdiepende rol heeft. Combineren van eerder geleerde zaken. Is dat niet wat ik bij mijn studenten ook zo graag zou zien? Leren van elkaar, door elementen bij elkaar te ‘rapen’, door te experimenteren, waarbij ruimte is om ‘fouten’ te maken, waarbij ze hun eigen pad kiezen? Intrinsiek gemotiveerd? En waarbij ik veel meer zou begeleiden in plaats van zenden?
Wat bracht het hebben van een kind op de basisschool mij? Veel! Er valt zoveel van elkaar te leren! Een uurtje in de week meehelpen, een goed gesprek met de juffen, informatieve ouderavonden: Het gaf en geeft mij ontzettend veel inspiratie om mijn eigen onderwijs toch weer iets anders vorm te geven. Heel stiekem denk ik weleens: zou ik die juffen niet een dagje in mijn onderwijs kunnen inzetten?
Onderwijsoverdenkingen 